بسم الله الرحمن الرحيم و من هذه الخطبة : « شُغِلَ مَنِ الْجَنَّةُ وَالنَّارُ أَمَامَهُ ، سَاع سَرِيعٌ نَجَا ، وَطَالِبٌ بَطِىءٌ رَجَا ، وَمُقَصِّرٌ فِى النَّارِ هَوَى ، اَلَْيمِينُ وَالشِّمالُ مَضَلَّةٌ ، وَالطَّرِيقُ الْوُسْطَى هِىَ الْجَادَّةُ ، عَلَيْهَا بَاقِى الْكِتَابِ وَآثَارُ النُّبُوَّةِ ، وَمِنْهَا مَنْفَذُ السُّنَّةِ ، وَإِلَيْهَا مَصِيرُ الْعَاقِبَةِ ، هَلَكَ مَنِ ادَّعَى ، وَخَابَ مَنِ افْتَرَى » « و من هذه الخطبة » ( اين قسمت هم از اجزاء همين خطبه شانزدهم است . ) « شُغِلَ مَنِ الْجَنَّةُ وَالنَّارُ أَمَامَهُ » ( مشغول است كسى كه بهشت و جهنم در جلو روى اوست . ) انسانى كه بهشت و جهنم در جلو او قرار دارد و قهراً رهسپار آنهاست ، به قدرى مشغول است كه نمى تواند به كارهاى ديگر برسد ، بايد تمام سعى خود را در اين جهت مبذول دارد كه چه كارهايى او را به بهشت نزديك مىكند و چه كارهايى سبب آتش مىشود . كسى كه هدف بزرگى در پيش دارد يا اين كه موضوع خطرناكى در جلو راه اوست ، بايد تمام همّ خود را مصروف رسيدن به آن هدف و گريز از آن خطر بنمايد .